Son Vida Golf, Mallorca: De eerlijke kijk van een PGA Professional (2026)

We sloegen af om 8:16, een van de eerste starttijden van de dag, met de regen van eerder die ochtend nog op de grond. Mijn klant verbleef in het Sheraton en betaalde €88 voor de ronde, het tarief voor hotelgasten. We liepen, en we werden ingedeeld bij twee Britse golfers in een buggy die geweldig gezelschap waren. Toen we klaar waren, stond er een hele groep te wachten rond de eerste tee. Hier is een vroege starttijd de moeite van het boeken waard.

De oudste baan van Mallorca

Son Vida werd geopend in 1964 en is de oudste golfbaan van het eiland. Hij was twee keer gastheer van de Open de Baleares op de European Tour, in 1990 en 1994, en Seve Ballesteros won de eerste in een play-off. Fairways met bomen aan weerszijden lopen door klassiek parkland, met de baai van Palma en het Tramuntana-gebergte erachter. Ik speelde vanaf de gele tees, 5.470m, wat naar de huidige maatstaven kort is. De greens hellen, de holes hebben doglegs en het terrein gaat op en neer.

Hoe de baan speelt

De meeste greens hellen sterk en verschillende hebben twee niveaus. Komt je approach op het verkeerde niveau terecht, dan houd je een heel lastige putt over, dus afstandscontrole naar de green telt zwaarder dan lengte vanaf de tee. Er zijn veel hoogteverschillen, vooral vroeg in de ronde, en verschillende par 3's spelen bergafwaarts, waar de club die je pakt afhangt van hoeveel meters de daling wegneemt. We liepen alle 18 holes zonder moeite, al zou ik het geen makkelijke wandeling noemen.

De baan ligt tussen de huizen en het hotel met heel weinig overtollige ruimte, en de gebouwen vormen de rand van veel holes. Er zijn veel doglegs, en elke dogleg vraagt een keuze op de tee. De eerste 12 holes zijn het smalst. De laatste zes openen zich en deden me denken aan Son Muntaner, met meer ruimte, interessantere holeontwerpen en duidelijkere keuzes vanaf de tee. Die vond ik het mooist.

Holes die een vermelding verdienen

Hole 4 was een van mijn favorieten. Het is de eerste par 3 bergafwaarts en speelde ongeveer 140 yards als je de helling meerekent. Vanaf de verhoogde tee zie je de hele baan van de bal en weet je meteen of je de afstand goed hebt ingeschat.

Hole 7 is een dogleg naar rechts waar de juiste lijn vanaf de tee niet duidelijk is. Ik dacht dat ik een goede afslag had gespeeld met een bocht naar rechts, en ik kwam aan de rechterkant van de fairway terecht, niet waar ik het verwachtte. De lijn kennen, en weten wat er voorbij het zichtbare landingsgebied ligt, zou bij een tweede bezoek een groot verschil maken.

Hole 11 is een par 5 van 483m, een dogleg naar links en bergopwaarts, met huizen aan de rechterkant. Ik sloeg ijzer 3 gevolgd door nog een ijzer 3 naar de green. De afslag voelt open aan, en de hoek naar de green wordt kleiner afhankelijk van waar de bal eindigt.

Hole 14 is een par 4 van 327m met een flinke dogleg naar links en water vlak voor de green. Je ziet niet makkelijk waar het ideale landingsgebied ligt. Ik sloeg driver en had nog 50 yards over. Hoe agressief je speelt en welke lijn je kiest zijn echte beslissingen, en daarom vond ik het slotgedeelte interessanter.

Hole 15 is een par 4 van 368m, een dogleg naar rechts, met dezelfde soort keuze. Hoe verder naar links je speelt, hoe langer de approach. Ik nam een directere lijn richting de green en had nog 80 yards. Ik vond het fijn dat er verschillende opties vanaf de tee waren in plaats van één duidelijke manier om de hole te spelen.

Hole 18 is een prachtige slothole. Het is een par 5 van 460m met water langs de rechterkant, het hotel als decor, een fontein en het clubhuis links. Mensen rond het clubhuis kunnen de approaches naar de green zien, wat de hole een sfeer geeft om de ronde mee af te sluiten.

Conditie en service

De baan was duidelijk flink besproeid, en samen met de regen van die ochtend waren sommige delen veel natter dan normaal. Rond de greens lagen heel wat natte lies en modderige plekken, en ballen die op de greens landden bleven vaak steken in plaats van door te rollen. De greens zelf waren heel zuiver maar iets langzaam. Ik denk niet dat we de hardheid hebben gezien die Son Vida normaal heeft.

De uitstraling was wat ik van een Arabella-baan verwacht: netjes en zorgvuldig onderhouden. De greenkeepers knipten de randen van de greens met scharen en harkten ze met de hand. Het personeel was de hele tijd warm en vriendelijk, en de club maakte de clubs van mijn klant na de ronde gratis schoon. De halfwayhut is heel goed, en het eten na de ronde ook.

Er is een puttinggreen en een oefennet, maar geen volwaardige driving range. De range van Son Muntaner is ongeveer twee minuten rijden, dus je kunt daar makkelijk ballen slaan voor een echte warming-up en op tijd terug zijn voor je starttijd.

Praktische informatie

De greenfee is dynamisch en loopt van ongeveer €84 in het laagseizoen tot €190 in het hoogseizoen, plus de standaard dagelijkse federatielicentie van €3 als je geen aangesloten speler bent. Mijn klant betaalde die dag €88 als Sheraton-gast. De handicaplimiet is 54 met een verplicht certificaat, en Son Vida ligt ongeveer 15 minuten van Palma. Een buggy is optioneel. Solospelers kunnen boeken en worden meestal bij een andere groep ingedeeld, zoals wij. De gebruikelijke golfkledingregels gelden, softspikes zijn verplicht en het huren van clubs kan.

Het enige echte minpunt van de dag: op de eerste 12 holes ben je zelden uit het zicht van een huis of het hotel, en de routing voelde op sommige plekken benauwd. De regen zorgde voor natte lies en ballen die bleven steken, wat ik op een normale dag niet zou verwachten. Bij droger weer zou ik verwachten dat hij steviger speelt dan bij ons.

Veelgestelde vragen

De handicaplimiet is 54, met een certificaat verplicht bij het boeken. De baan is te belopen, met de meeste klim vroeg in de ronde. Hij past bij golfers die graag bedenken waar ze de bal neerleggen. Wat eerste bezoekers verrast: een paar afslagen verbergen de beste lijn, dus een tweede bezoek is makkelijker dan het eerste. Lokale tip: eindig op de greens met twee niveaus onder de hole.

Oordeel

7/10. Son Vida is de oudste baan van Mallorca en was gastheer van twee Open de Baleares, waarvan er een door Seve Ballesteros in een play-off werd gewonnen. Hellende greens op twee niveaus betekenen dat elke approach de juiste afstand nodig heeft, de doglegs vragen op sommige tees om een plan, en de laatste zes holes hebben de ruimte en de keuzes die de eerste 12 missen. Hij past bij golfers die geschiedenis willen en een gemakkelijke ronde vanuit het Sheraton. Hij past minder bij wie op elke hole open ruimte wil, want de eerste 12 zijn het smalst.

Ik genoot van Son Vida en zou hem opnieuw spelen, zeker nu ik de lijnen vanaf de tee ken. Hij past goed bij Son Muntaner en Son Quint als je in de buurt van Son Vida verblijft. Als je de hele reis uitwerkt, laat de reisplanningsgids zien hoe je rondes als deze achter elkaar zet.